|
La Giana fè bugheda, Per incontrar il suo amor, E la l’andò a lavare, A l’acqua che non cor.
Pò la l’andò a sciugare, A l’occhio d’un bel sol, E la l’andò a piegare, A l’ombra d’una nos.
La nos l’è tanto fresca, Giana s’indurmentò. Passò di là il suo amore, Tre volte la baciò.
La Giana la si sveglia La principiò a zigher, "O tès, o tès, o Giana, Ch’à te voi bein spusèr!
At voi fèr feer ’na vesta, Di trentasèe culor, E un puntolin di goccia Sarà un mazzol di fior.
At voi fèr feer ’na scierpa, Cun tótt i campanein E quando andremo a spasso, Faran dirin din dein!"
|