Cùma t’è bèla, chèra Ghirlandèina,
Te pèr un quel d’insàni, una vision!
Bianca, in tla préma lus ed la matèina,
Te pèr un’urazioun.

Ghirlandèina, véta mia,
T’è por bèla, csa t’em piès!
Vè che tarr! Che maravia!
Ciàpa, to’, ch’at bott un bès!

Bianca, slanzèda, cun la punta al zél
Al campanoun ch’al t’fa totta termer
Guardian piò vigilant e piò fedel
An gh’è dobbi cater

Dal bianchi balaostri, pò… che vésta!
La zitè satta, i mont e al mèr luntan
Du fiom lusent, i camp in bèla vésta:
La tèra di zemiàn.